ఏడు: ఇల్లు:
రేడియోలో వార్తలు రావటం పూర్తయింది. ముఖ్యంగా చంద్రుడి గురించీ, పసిఫిక్ లో జరిగిన ప్రళయం గురించీ విని... "ఇంతకీ దాన్ని ఆపటనికి మనవాళ్ళేం చేస్తున్నారో చెప్పరేం" అన్నాడు ముసలాయన విసుగూ, ఆత్రం నిండిన కంఠంతో.
"మన వాళ్ళేం చేస్తారు? అదేమన్నా రోగం అయితే ముందు కనుక్కుంటారు. యుద్దం అయితే శాంతి సంప్రదింపులు పెడ్తారు. కానీ వస్తూన్న బ్రహ్మాండమైన నక్షత్రాన్ని ఎలా ఆపగలరు? అసలా నక్షత్రమ్ భూమి కంటే కొన్ని వందల రెట్లు పెద్దదట...." అన్నాడు ప్రకాశరావు. అతది మొహం భయంతో పాలిపోయింది. నిద్రలేక కళ్ళు పీక్కు పోయాయి.
ఇంతలో లోపల్నుంచి జానకి వచ్చింది.
కట్టెలు మండక ఆమె కల్ళు పొగకి ఎర్రగా వున్నాయి. మాసిన చీరె, అలసిన మొహం.
"పని మనిషి రాలేదా?" ముసలాయన అడిగేడు. లేదని చెబుతూ బయటికి వెళ్ళింది. "అసలు చస్తుంటే ఇదొకటి" ముసలాయన గొణుగుతున్నాడు. ఏదో ఒకటి మాట్లాడకపోతే నిశ్శబ్దం మరింత భయంకరంగా వుంది.
ఎప్పుడూ సైకిళ్లతోనూ మోటారు శబ్దాలతోనూ నిండివుండే రోడ్డు నిర్మానుష్యంగా వుంది.
"ఒకసారి అష్టగ్రహ కూటమి అని, నీ చిన్నప్పుడు వచ్చింది" అన్నాడు ముసలాయన. ఇంతలో రమణ వచ్చేడు. చేతిలో సంచినిండా సామానులు_ బియ్యం.
"ఎందుకివన్నీ...."
"ముందు ముందు దొరుకుతాయో లేదో" అన్నాడు రమణ.
ఎవరూ మాట్లాడలేదు
పక్కింటివాళ్ళు ఖాళీ చేస్తున్నారు పుట్టింటికి వెళ్ళడం కోసం. వీధి చివర ఎవరో వస్తున్నట్టు కనబడి, కళ్ళకి చేతులు అడ్డం పెట్టుకొని చూసింది జానకి, పనిమనిషి మంగి.
దాటుకొని వెళుతుంటే ఆపింది.
"ఏమే! పనికి రాలేదు"
"ఇంకా పనేటి అమ్మగారూ, పది రోజుల్లో పెళయం వత్తూంటే...." అందది.
"అందుకని రావా?"
"అప్పుడు చూసుకుందాం లెండి, బతికుంటే...."
దాని మాట్లకి నవ్వొచ్చింది జానకికి. "ఇదిగొ యిది చూసేరా" అంటూ లోపలికి వెళ్ళీంది ఇంట్లో వాళ్ళకి చెప్పటానికి.
అది అంత నవ్వుకోవలసిన విషయం కాదనీ....
పనిచేయడానికి పనిమనిషి తిరస్కరించటం మనిషి తన వ్యవస్థ కట్టుబాట్లని ఛేదించే మొదటి ప్రయత్నం అని జానకికి ఆ క్షణం తెలీదు.
***************************************************************************
రేడియోలో వార్తలు రావటం పూర్తయింది. ముఖ్యంగా చంద్రుడి గురించీ, పసిఫిక్ లో జరిగిన ప్రళయం గురించీ విని... "ఇంతకీ దాన్ని ఆపటనికి మనవాళ్ళేం చేస్తున్నారో చెప్పరేం" అన్నాడు ముసలాయన విసుగూ, ఆత్రం నిండిన కంఠంతో.
"మన వాళ్ళేం చేస్తారు? అదేమన్నా రోగం అయితే ముందు కనుక్కుంటారు. యుద్దం అయితే శాంతి సంప్రదింపులు పెడ్తారు. కానీ వస్తూన్న బ్రహ్మాండమైన నక్షత్రాన్ని ఎలా ఆపగలరు? అసలా నక్షత్రమ్ భూమి కంటే కొన్ని వందల రెట్లు పెద్దదట...." అన్నాడు ప్రకాశరావు. అతది మొహం భయంతో పాలిపోయింది. నిద్రలేక కళ్ళు పీక్కు పోయాయి.
ఇంతలో లోపల్నుంచి జానకి వచ్చింది.
కట్టెలు మండక ఆమె కల్ళు పొగకి ఎర్రగా వున్నాయి. మాసిన చీరె, అలసిన మొహం.
"పని మనిషి రాలేదా?" ముసలాయన అడిగేడు. లేదని చెబుతూ బయటికి వెళ్ళింది. "అసలు చస్తుంటే ఇదొకటి" ముసలాయన గొణుగుతున్నాడు. ఏదో ఒకటి మాట్లాడకపోతే నిశ్శబ్దం మరింత భయంకరంగా వుంది.
ఎప్పుడూ సైకిళ్లతోనూ మోటారు శబ్దాలతోనూ నిండివుండే రోడ్డు నిర్మానుష్యంగా వుంది.
"ఒకసారి అష్టగ్రహ కూటమి అని, నీ చిన్నప్పుడు వచ్చింది" అన్నాడు ముసలాయన. ఇంతలో రమణ వచ్చేడు. చేతిలో సంచినిండా సామానులు_ బియ్యం.
"ఎందుకివన్నీ...."
"ముందు ముందు దొరుకుతాయో లేదో" అన్నాడు రమణ.
ఎవరూ మాట్లాడలేదు
పక్కింటివాళ్ళు ఖాళీ చేస్తున్నారు పుట్టింటికి వెళ్ళడం కోసం. వీధి చివర ఎవరో వస్తున్నట్టు కనబడి, కళ్ళకి చేతులు అడ్డం పెట్టుకొని చూసింది జానకి, పనిమనిషి మంగి.
దాటుకొని వెళుతుంటే ఆపింది.
"ఏమే! పనికి రాలేదు"
"ఇంకా పనేటి అమ్మగారూ, పది రోజుల్లో పెళయం వత్తూంటే...." అందది.
"అందుకని రావా?"
"అప్పుడు చూసుకుందాం లెండి, బతికుంటే...."
దాని మాట్లకి నవ్వొచ్చింది జానకికి. "ఇదిగొ యిది చూసేరా" అంటూ లోపలికి వెళ్ళీంది ఇంట్లో వాళ్ళకి చెప్పటానికి.
అది అంత నవ్వుకోవలసిన విషయం కాదనీ....
పనిచేయడానికి పనిమనిషి తిరస్కరించటం మనిషి తన వ్యవస్థ కట్టుబాట్లని ఛేదించే మొదటి ప్రయత్నం అని జానకికి ఆ క్షణం తెలీదు.
***************************************************************************
No comments:
Post a Comment