-- యుగాంతం(Yugantham) - 30

******************************************************************************************

ట్రిపోలీ లో అరబ్బుదేశాలు ఇజ్రాయేలు మీద దండెత్తడానికి తీసుకున్న నిర్ణయం దారుణంగా బగ్గింగ్ చేయబడింది/

అవి అన్నీ ఓడిపోయినాయి/ అమెరికా దారుణంగా బాంబులు వేసింది/

అన్ని పెట్రోలు బంకులు కాల్చివేశాయి/

ఓ దారుణం
ఓ ఘోరం
*****************************************************************************************

ప్రొఫెసరు భాగా ఆలోచించి ఆలోచించి
చివరకు ఓ ఉపాయం కనుగొన్నాడు

ఆక్సీజను తో ఓ పొరని ఆకాశంలో ఏరడిస్తే అది ఆంటీ మాగ్నెట్ గా పనిచేస్తుందని కనుక్కుంటాడు/

కానీ, నడవటానికి ఓపిక లేదు/

రమణ వచ్చి తలుపు కొడితే తాలం వేసి ఉంటుంది/

***************************************************************************************

ఇక్కడ నుంది రచయత గారి ముగింపు నచ్చలేదు నాకు, కనుక నేను మార్చి క్లుప్తంగా వ్రాస్తున్నాను/

తరువాత రమణకి అనుమానం వచ్చి తలుపు పగలగొట్టి వెళ్లి ప్రొఫెసరుని చావు బతుకుల్లో రక్షిస్తాడు/

******************************************************************************

తరువాత పనులు చాలా వేగంగా జరుగుతాయి/

ప్రపంచదేశాలన్నీ చేతులు కలిపి ప్రపంచాన్ని రక్షిస్తాయి/

***********************************************************************
మిగిలిన సమస్యలు కాలానికే వదిలివేయబడుతాయి
వాటిని కాలమే ఓ పరిస్కారం చూపిస్తుంది/

*******************************************************************

ప్రొఫెసరు గారికి నోబుల్ ప్రైజు ఇవ్వటం కాదు, దాని బాబులాటి ఓ ప్రైజు అతని పేరు మీద నే పెడతారు/

కొన్ని దేశాలలో అతని పేరు మనుషులకి, మరికొన్ని నగరాలకి, మరికొన్ని దేశాలకే పెడతారు/

*************************************************************************

రమణకి ప్రొఫెసరు అసిస్టెంటుగా కనీ వినీ ఎరుగని పేరు వస్తుంది/

***********************************************************************

-- యుగాంతం(Yugantham) - 29

ఆ రోజు బాగా చీకటి పడ్డాక పెద్ద పెద్ద చప్పుళ్ళు వినబడ్డాయి/ ఇళ్ళలో తలుపులు బిగించుకొని కూర్చున్నవాళ్ళంతా హాహాకారాలు చేస్తూ బైటకొచ్చేరు/ అంతకుముందుకన్నా ఎక్కువగా భూమి బీటలువారుతోంది/ ఫెళా_ఫెళా చప్పుళ్ళు చేస్తూ, రెండుగా విడిపోతూంది/ ఆ ప్రదేశంలో వున్న యిళ్ళూ, చెట్లు భూస్థాపితం అయిపోతున్నాయి/ రోదనలు //// అరుపులు//// ఇంకా అయిదు రోజుల తర్వాత రావల్సిన ప్రళయం ఆ రోజే వచ్చినట్లుంది/

దాదాపు పది సెకండ్ల తరువాత అంతా సర్దుమణిగింది/
పదకొండు గంటలా రెండు నిమిషాలయింది/
నిన్నటి రోజూ అదే సమయానికి/
ఆగష్టు పదిహేడు అదే సమయానికి/
ఆ రోజు నుంచీ ప్రతిరోజూ అదే సమయానికి/

అయితే భీభత్సానికి చెదరని వాళ్ళు ఆ పల్లె ప్రజలే/ స్వామివారు ఆ ఒక్క పల్లెని రక్షిస్తామని మాట యిచ్చేరు/ ప్రార్థనలు నిర్విరామంగా జరుగుతున్నాయి/

రాజయ్య కూడా వెళ్ళి తృణమో, ఫణమో అర్పించుకొన్నాడు/

వస్తూంటే చీకట్లో యిద్దరు వ్యక్తులు మాట్లాడుకొంటూ వుండటం కనిపించింది/ ఒకడు భూషణం/ ఇంకొకరు ప్రెసిడెంటు/ మాటల్లో తన పేరు వినిపించటం చూసి అతడు చీకట్లో ఆగేడు/ చెట్టుచాటున వున్న అతణ్ని గమనించని వాళ్ళు అతడి గురించి మాట్లాడుకొంటున్నారు/

"రంగారావు ఆపు సేస్తాడంట _ రాజయ్య పొలం మన స్వాధీనమవకుండా/"

"అంత పెద్దోడయ్యాడా రంగారావు?"

"ఎట్టయినా మనమీద దెబ్బ కొట్టాలని చూస్తున్నాడు" అన్నాడు భూషణం/

"ఆణ్ణి జూసుకొనేనా ఈ రాజయ్యగాడు ఇన్ని కబుర్లు చెప్తున్నాడు?"

భూషణం మాట్లాడలేదు/

"సరే_ అయితే ఆడేం సేస్తడో _ ఎం సెయ్యగలడో సూద్దాం/ ఆడి కళ్ళముందరే ఆ రాజయ్య గాడ్ని సెట్టుక్కట్టి నిప్పెడ్తే////? ఆడేం సేస్తడో////"

వింటున్న రాజయ్య వణికిపోయేడు/ రెండు ఏనుగులు ఢీ కొంటే మధ్య నలిగిన కుందేలులా వణికిపోయేడు/

పరుగెత్తేడు/ ఆక్కుండా పరుగెత్తీ రంగారావు దగ్గరకు చేరుకొన్నాడు వగరుస్తూ, విషయం అంతా విని మీసం తిప్పుతూ "అంత ధైర్యం వుందటరా వాళ్ళకి?" అన్నాడు రంగారావు/

రాజయ్యకి భయంతో మాట రావటంలేదు/

"సరే_ నేను చూసుకుంటాలే ఆళ్ళ సంగతి/"

దూరం నుంచి "మము బ్రోవరా" అని భక్తులు ముక్తకంఠంతో పాడుతున్నారు/
అక్కడ స్వామివారు శేషశయనం మీద విష్ణుమూర్తిలా పడుకొని వున్నారు/ అక్కడున్న వారి చేతులకు తాయెత్తులు కట్టబడి వున్నాయి/ పూజలు జరుగుతున్నాయి/ డాక్టరు మెట్లుదిగి వస్తూంటే రంగారావు కనబడి నమస్కారమ్ చేశాడు/

"ఎక్కడకో వెళుతున్నట్టున్నారే" అని అడిగేడు ఇంటి ముందున్న స్కూటర్ ని చూస్తూ/

"వెళ్ళిపోతున్నాను రంగయ్యా! ఈ ఆఖరి అయిదు రోజులు పట్నంలో గడుపుదామని" అన్నాడు డాక్టర్/

"అదేమిటి బాబూ _ ఈ పల్లెలో వుండాలని, ఈ పల్లెకు కావాలని అందరూ కోరుకొంటూ వుంటే మీరు వెళ్ళిపోతున్నారే!"

"ఈ పల్లెకా? అర్థంకాక అడిగేడు/

"మొత్తం ప్రపంచం అంతా నాశనం అయిపోద్ది/ ఈ తాయెత్తు కట్టుకున్నోళ్ళే బతుకుతారు/"

డాక్టర్ అతణ్ని చూస్తే జాలేసింది/

పల్లెని వదిలి వెళ్తున్న డాక్టర్ని చూస్తే రంగయ్యకి జాలేసింది/ అమాయకుణ్ని చూసి వేదాంతి ఎంత జాలిపడ్తాడో/// వేదాంతిని చూసి అమాయకుడూ అంతే జాలిపడ్తాడు/ డాక్టర్ మౌనంగ స్కూటర్ స్టార్ట్ చేశాడు/ ఆఖరిసారి తనింతకాలం వున్న ఇంటివైపు చూసుకున్నాడు/ ముందుకు సగిపోయేడు/

ఊరు దాటుతూంటే గుడి కనిపిమ్చింది/ స్కూటర్ ఇంజన్ ఆపు చెయ్యకుండానే అలా ఆగి అటు చూసేడు!

బాబావారి చుట్టూ చేరి భక్తులు భజనలు చేస్తున్నరు/ భక్తి పారవశ్యంతో ఊగిపోతున్నారు/ ప్రపంచాన్నీ, ప్రళయాన్నీ, జయించిన ఆనందం వాళ్ళ మొహాల్లో కనిపిస్తూంది/ అసలు మృత్యువు వాళ్ళ దరిచేరదనే నమ్మకంతో_ ఆనందంతో వూగిపోతున్నారు/

అతడికో విషయం అర్థమైంది/

అక్కడ బాబా కాదు ముఖ్యం/

నమ్మకం!

అదే వాళ్ళని కోటలా కాపాడుతూంది/ ఐదురోజులపాటూ వాళ్ళు ఆ నమ్మకంతోనే బ్రతుకుతున్నారు/ తరువాత చచ్చిపోతారు/ అది వేరే సంగతి/ ఈ ఐదు రోజుల సంగతి? తనకున్న మానసిక వ్యధ వాళ్ళకి లేదు/ చావు దగ్గరవుతూందన్న చింతలేదు/ భక్తి వాళ్ళని కాపాడుతూంది/ ఆ గొడుగు క్రింద వాళ్ళు రక్షణ తీసుకొంటున్నారు/


అజ్ఞానం మనిషిని రక్షిస్తుమ్ది
***********************************************

-- యుగాంతం(Yugantham) - 28

కమేండర్ ఇన్ చీఫ్ సూడాన్__ "ఈ ఆఖరి రోజుల్లో జెరూసలేంని జయించకపోతే దేవుడు క్షమించడ"ని అన్నారు/ ఈజిప్టు ప్రెసిడెంట్ ఒకే ఒకమాట అన్నాడు/ "ఇజ్రాయేలు సముద్రంలోకి తోసెయ్యాలి/ త్రో ఇట్ ఇన్ టూ ది సీ__"

అందరూ హర్షద్వానాలు చేసేరు/

అయిదు నిమిషాల అనంతరం ఒక తీర్మానం చెయ్యబడింది/

ప్రపంచపు ఆఖరిరోజులని 'సెలబ్రేట్' చేసుకోవటానికి మేమంతా జెరూసలేంలో కల్సుకొంటాం అని ప్రతిజ్ఞ చేస్తున్నామ్/ జెరూసలేంని దక్కించుకోవటానికి, మా పవిత్ర స్థలాన్ని ఆఖరిరోజుల్లో మా ఆధీనంలో ఉంచుకోవటానికి ప్రాణాలైనా అర్పిస్తాం/ యుద్దాన్ని ప్రకటిస్తున్నాము/
ప్రతి ఒక్కరూ ప్రమాణం చేసేరు/

ప్రపంచపు రాజకీయాలు ఇలా మారుతూ వుంటే, ఇంకోవైపు సాంఘీకమైన మర్పు ఇంకోలా వుంది/ మత్తుమందు మనిషిని మానసికంగా బలహీనుడ్ని చేస్తుంది/ అమెరికాలో దాదాపు కోటిన్నర జనాభా, మందు అలవాటుపడిన వారున్నారని అంచనా/ ప్రపంచం అంతమవబోతుందనగా అది మూడు కోట్లకి పెరిగింది/ మార్జువానా, హెరాయినుల ధర రెండింతలైంది/

చావు భయాన్ని మత్తులో పోగొట్టుకోవడం మనిషికి సులభంగా కనిపించింది/

భూమి పేలిపోయినా పర్వతాల ఉపరిభాగం సురక్షితం అనే నమ్మకాన్ని కొంతమంది శాస్త్రజ్ఞులు వ్యక్తం చేసేరు/ ఆ మాటలమీద నమ్మకం వున్నవాల్లు పదిరోజులకు సరిపడా ఆహార పదార్థాల్ని మూటకట్టుకొని కాంచనగంగ, మకాలు మౌంట్ బ్లాంక్, ఆల్ఫ్స్ పర్వతాల మీదకు వెళ్ళి పోయారు/ అయితే ప్రపంచంలో ఎత్తయిన ఈ పర్వతాలు ఆ తర్వాత రెండురోజుల్లోనే పేలిపోయేయి/ వెళ్ళీన వాళ్ళు సజీవసమాధి అయిపోయేరు__ నిశ్శబ్దంగా __ మిగతా ప్రపంచానికి గుర్తులు కూడా మిగల్చ కుండా///

ఆగష్టు పన్నెండు


ప్రొఫెసరు ఆనందమార్గం తన ఇంట్లో గదిలో కూర్చొని వున్నాడు/ అతడి ముందు కప్పులో టీ డికాక్షన్ వుంది/ అది చల్లారిపోయి రెండు గంటలయింది/ దాన్ని గురించి పట్టించుకోకుండా ఆలోచిస్తునాడు/ దాదాపు డెభ్భై రెండు గంటల్నుంచీ ఒకటే ఆలోచన/

పదిహేడో తారీఖు పదకొండు గంటలా/ పన్నెండు నిముషాలకు మూడు సెకన్ల పాటు భూమిని ఆ నక్షత్ర ఆకర్షణ నుంచి తప్పించటం ఎలా?

ప్రఫెఅరు ముందో కాగితం వుంది/ దాన్నే చాలాసేపటి నుంచీ పరీక్షిస్తున్నాడు/

ఇంతలో తలుపు చప్పుడైంది/

రమణ!

"ఆఫీసు కెళ్ళలేదా?" అడిగేడు/

రమణ క్షనం విస్తుపోయి సర్దుకున్నాడు/ మతిలేని ప్రొఫెసరు మాటిమాటికి తన పేరు సార్దకం చేసుకుంటూ వుంటాడు/

"మీరు బయటకొచ్చి ఎన్ని రోజులయింది?"

"నాల్గురోజులు/ ఇప్పుడే బయటకు వెళ్దామనుకుంటున్నాను/ ఇంట్లో ఏమీ లేవు/"

"బయట కూడా ఏమీ దొరకవు" అన్నాడు రమణ/ "ఒకసారి బయటకొచ్చి చూడండి/ అంతా స్మశానం/// స్మశానంలా వుంది/"

ప్రొఫెసరు ఒక్క క్షణం మాట్లాడలేదు/ రమణే అన్నాడు/ " మా నాన్న చివరిరోజులు కాశీలో గడపాలన్నాడు/ ప్రయత్నిస్తే రైళ్ళు నడపటం మానేసి రెండ్రోజులయిందని తెలిసింది/"

"మొత్తం అంతా స్థంబించిపోయిందన్నమాట/"

"అంతా కాదు////" రమణ కంఠంలో గంభీరత చోటుచేసుకుంది/ "మనిషిలో రాక్షసత్వమ్ పురులు విప్పుకుంటూంది/"

"అంటే///?"

"అందమైన ఆడవాళ్ళున ఇంటిలోకి జొరబడి గూడాలు మానభంగాలు చేస్తున్నారు/ ఆహారపదార్థాల్ని దోచుకుంటున్నారు/ అడ్డుకొనే వారు లేకపోవడంతో పైశాచికత్వం విజృంభిస్తుంది/ చావెలాగు తప్పదని తెలిసిన మనిషి అన్నిటికీ తెగించాడు/ ఈ చీకట్లో విన్న వెలుగు రేఖ ఒకటే పాపభీతితో డబ్బున్న వాళ్ళు చేస్తున్న సంతర్పణలు////"

"పాపభీతా?"

"అవును" అన్నాదు రమణ/ "చాలా విషయాల్ని బయట పెడుతుందది/ పాపం ఒక శ్రేష్టిగారు/ అన్ని తరాలనుంచి సంపాదించిన పాపపు డబ్బుని బంగారంగా మాచుకున్నాడో_ తను మూడో అంతస్తుమీదకి ఎక్కి నాణేల్ని వెదజల్లి పిచ్చివాడైపోయాడు/"

"ప్రళయం తప్పడనే నమ్మకం అంత బలంగా ఏర్పడిందా అందరికీ/"

"మామూలుగా అయితే నమ్మకమూ అపనమ్మకముల మధ్య కొట్టుమిట్టడేవారు/ కానీ ఇప్పుడు ప్రత్యక్షంగా భూమి బీటలువారడం కనిపిస్తూనే వుంటే__ ఇంకా తమనెవరూ రక్షించలేరని నమ్మకం ప్రబలుతోంది/"

ప్రొఫెసరు ఉలిక్కిపడి "భూమి బీటలువారుతోందా?" అని అడిగేడు/

రమణకి విసుగేసింది/ "ఒక్కసారి బయటకు రాకూడదూ?"అన్నాడు/ "జరుగుతున్న విధ్వంసకాండ కల్లారా చూడొచ్చు/"

"లేదు లేదు/ ఇక్కడే వుండాలి/ ఏదయినా చెయ్యాలి/ ఏదయినా ఆలోచించాలి/ ఏదయినా చేసి ప్రపంచాన్ని రక్షించాలి/"

రమణ జాలిగా ఆ మతిలేని ప్రొఫెసరుకేసి చూసేడు/ ప్రళయ కాలపు ఝుంఝూమారుతంలా దూసుకు వస్తున్న ఈ నక్షత్రాన్ని ఈ అల్ప జీవి ఎలా ఆపుతాడు?

లేచి "వెళ్ళొస్తాను" అన్నాడు/
"అప్పుడేనా?" అన్నాడు/
"వంతులవారీగా కాపలా కాస్తున్నాం/"
ప్రొఫెసరు ఆశ్చర్యంగా "ఎందుకు?" అన్నాడు/
"ఎందుకా ////" పెలవంగా నవ్వాడు రమణ/
"ప్రభుత్వ యంత్రాంగం పూర్తిగా స్థంబించి పోయినందుకు/ ప్రజల్ని ప్రజలే రక్షించుకోవలసి వచ్చినందుకు/"

ప్రొఫెసరు లేచి/ "ఇక్కడ ఇలా వుంటే మిగతా దేశాల్లో ఎలా వుంది?"

"తెలీదు/"

"ఏం?"


"రేడియోస్టేషన్లు పని చెయ్యడం మానేసి రెండ్రోజులయింది/"

ప్రొఫెసరు నిశ్చేష్టుడయ్యాడు/

"వెళ్ళొస్తాను" అన్నాడు రమణ/

ప్రొఫెసరు మాట్లాడలేదు/

రమణ లేచి బైటకొస్తూ తలుపు బలంగా వేసి ముందుకు నడిచేడు/ లోపల ప్రొఫెసరు తిరిగి కాగితాలు పరిశీలించసాగేడు/
తలుపు బలంగా వేసినప్పుడు ఆటోమేటిక్ లాక్ పడిపోయిందని బయట రమణకిగానీ, లోపలున్న ప్రొఫెసరుకిగాని తెలీదు/

************************************************************

-- యుగాంతం(Yugantham) - 27

పల్లె:

స్వామీ బుద్భుదానందబాబా నవ్వేరు.
"ఈ ప్రపంచాన్ని నేను రక్షిస్తాను" అన్నాడు.

".... మొన్న భగవాన్ నా కలలొ కనబడి, ప్రపంచం అంతం అవటం గురించి చెప్పేరు. 'అప్పుడే ఎందుకు స్వామీ' అన్నాను.
'పాపాలు ఎక్కువైపోయాయి. కల్కిపుట్టే సమయం ఆసన్నమయింది' అన్నారు. ఆ కల్కి ఆకాశంలోంచి దిగుతాడట. నీళ్ళని శంఖంగా_ చంద్రుడిని చక్రంగా ధరిస్తాడట. అందుకే ఆ రోజు సముద్రం పేలిపోయింది. స్వామివారి చక్రంగా మారడానికి చంద్రుడు వెళ్ళీపోయేడు. ఇక కల్కి రావడమే ఆలస్యం...."

భక్తులు భయంతో వణికిపోయేరు.
"ఎలా స్వామీ?" అన్నది హైమావతి.

"నాకీ సంగతి అంతా సంవత్సరం క్రితమే తెల్సు. అయినా భయపడ్తారని చెప్పలేదు" స్వామివారు నవ్వేరు. "నేను మిమ్మల్ని రక్షిస్తాను."

"శ్రీ బుద్భుదానందస్వామి బాబాకి...." అరచింది హైమావతి భక్తి పారవశ్యంతో.
"జై...." అన్నారు భక్తూ ముక్తకంఠంతో.

పల్లె పల్లె అంతా అక్కడుంది. కరనం ముస్నబు, రాజయ్య రంగారావు, కరణంగారి కోడలు హైమావతి, తల్లి భాగీరథి _ అందరూ.

బాబాగారు బూడిదని అందరికీ పంచుతూ అన్నారు. "నేనే భగవంతుడ్ని. భగవత్ స్వరూపాన్ని. నేను మిమ్మల్ని రక్షించటానికే పుట్టేను. నిజంగా నన్ను నమ్మిన వాళ్ళని నేను రక్షిస్తాను. మీ చేతులకి తాయెత్తు కడతాను. ఇంకో నాలుగు రోజుల్లో నా నిజమైన భక్తుల చేతులకి తాయెత్తు కట్టబడుతుంది."

"ఇదంతా మోసం" అని బిగ్గరగా అరవాలన్న కోర్కె బలవంతం మీద ఆపుకున్నాడు డాక్టర్, ఆవూరికి కొత్తగా వచ్చినవాడు.

అరిస్తే పల్లె మొత్తం ఏకమై తనని హాస్పిటల్ పంపిస్తుంది. అజ్ఞానం రాజ్యమేలుతున్న దేశంలో జ్ఞానం గురించి మాట్లాడటం కన్నా మౌనంగా వుండటమే మంచిది.

లేచి బయటికి వచ్చేడు.
"..... స్వామీ అయ్యప్ప సన్నిధి... అదే మాకు పెన్నిధి....." అని సినిమా స్టయిల్లో పాడుతున్నరు భక్తులు.

డాక్టర్ మౌనంగా సాగిపోతున్నాడు.
"ఎల్లిపోతున్నారే స్వామీ?" వెనుకనుంచి రాజయ్య అరిచేడు.
"ఉండీ చేసేది ఏముంది?"కోనేటి ప్రక్క చీకట్లో కలిసి పోయేడు.

వర్షం పడి పదిరోజులైనట్టుంది.

నాలుగు నీటిచుక్కలు పడగానే లేచిన కుక్క గొడుగులు.

****
దేశం
*****

ఆగష్టు ఆరవ తారీఖు రాత్రి హాయిగా నిద్రపోయింది అవినాష్ ఒక్కడే. హాయిగా నిశ్చింతగా నిద్రపోయేడు.
చాలు....
ఈ చంద్రుడి గొడవతో ప్రజలదృష్టి అటుమళ్ళుతుంఇ. ప్రళయం పేరిట భయంతో..... రజకీయాలపట్ల ఆసక్తి తగ్గుతుంది. ప్రలయం వస్తుందా రాదా అన్నది వేరే సంగతి. వచ్చినా రాకపోయినా అంత పెద్ద ప్రమదమేమీలేదు. రాజకీయాల్లో ప్రతిక్షణమూ ప్రళయమే. ఎవడు ఏ క్షనం పార్టీ మార్చేస్తాడో తెలియదు. దక్షిణాదివడు ప్రధాని కావాలని ఒకవైపు గొడవ. పార్టీ రెండుగా చీలిపోయే ప్రమాదం ఒకవైపు అన్నిటి కన్నా పెద్ద ప్రమాదం....

తమ పార్టీ పదవిలోకి వచ్చేక దేశపు కరెన్సీ విలువ ఇంటర్నేషనల్ మార్కెట్ లో రోజురోజుకి పడిపోతూంది. ఏదో అద్భుతం జరిగి తేనే తప్ప దేశాన్ని ఎవరూ రక్షించలేరు. ఇప్పతివరకూ దేశం నాశనమై పోతుందని బాధ. ఇప్పుడు మనతోపాటూ అందరూ పోతున్నారన్న తృప్తి.

ఇంతలో ఫోను.
సెక్రటరి ప్రధాని వస్తున్నారని వార్త.
మరుసటి నిముషంలో జగదీష్ హడావుడిగా ప్రవేశించాడు. "రండి! మనం అర్జంటుగా ప్రెసిడెంటు దగ్గరకి వెళ్ళాలి"

"ఎందుకు?"

"దరిలో మాట్లాడుకుందాం"

అతడి మొహం చూసి ఏదో ఉపద్రవం జరిగి వుంటుందనుకున్నాడు అవినాష్.
ఇద్దరూ కారులో కూర్చున్నాక కారు కదిలింది. లోపల ట్రాన్సిష్టర్ వినిపిస్తుంది.

__ ఒక ముఖ్య ప్రకటన. ఆగష్టు పదిహేడున జరగబోయే ప్రమాదాన్ని ఊహించుకొని ఇప్పటినుంచి భీతి చెందవద్దని ప్రజల్ని ప్రధానమంత్రి కోరేరు. తమ తమ పన్లని విడిచిపెట్టి, ఈ ఆలోచనలతో మరింత కల్లోలాన్ని సృష్టించవదని హెచ్చరిస్తున్నారు. బి.బి.సి. రేడియో కేంద్రం_ ఇప్పట్నుంచి ప్రతి మూడు గంటల కొకసారి___

టప్ మన్న చప్పుడుతో ఆగిపోయింది రేడియో.

ఇద్దరూ మొహమొహాలు చూసుకున్నారు.
"ఏమైంది?"
"ఏమవుతుంది?"
చాలా చిన్న విషయం'
రేడియో స్టేషనులో డ్యూటీ ఆఫీసరుకి ఆరుగురు పిల్లలు. అతదు గోవాకి చెందినవాడు. రేడియోలో ఈ వార్త వస్తూవుండగా అతడికి అకస్మాత్తుగా తన పిల్లల్ని చూడాలని బుద్ది పుట్టింది. క్షణాల్లో ఆ కోర్కె బలీయమైంది.

దేని కోసమ్ విధి నిర్వహణని నమ్ముకొని వుండాలి? వెళ్ళిపోతే....!

".... ఉద్యోగం పోతుంది. అంతేగా?"
ప్రాణమే పోయేటప్పుడు ఈ ఉద్యోగం పోతే మాత్రమేం?

అతడి కళ్ళముందే ఆరేళ్ళ చిన్న కూతురు జాలిగా మొహం పెట్టి 'రావా నాన్నా' అంటున్నట్టు అనిపించింది/

వెంటనే అతడో నిర్ణయానికి వచ్చినట్టు రిసీవర్ మెయిన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసి బయటి కొచ్చేశాడు/

ఆ క్షణం నుంచీ రేడియో ప్రసారాలు ఆగిపోయాయి/
జగదీష్ ఆందోళనగా అవినాషువైపు చూసేడు/ అతడు తల వంకించాడు/
ఇద్దరి మధ్యా మౌనంగా రాజ్యమేలింది/
జరుగుతున్నది చూస్తూ జరగబోయేది ఊహించుకోగలరు వాళ్ళు/
నిజానికి జగదీష్ భార్యకూడా ఈ చివరి రోజుల్లో తమవాళ్ళతో పల్లెల్లో గడపాలని కోరింది/ కానీ 'ఏమీ జరక్కపోతే' ఆ తర్వాత ప్రతిపక్షాల హేళనకు గురికావల్సి వస్తుందని భయపడ్డాడు/

"ప్రాణమే పోతున్నప్పుడు ఎందుకీ పదవి?" అని అడిగిందామె/

నిజమే పేరుకి ప్రధానమంత్రి/ కానీ బ్యాంకులో ఐదువేలకన్నా ఎక్కువలేదు/ నెలరోజుల క్రితం తన భార్య దక్షిణభారతదేశపు కంచి పట్టుచీర అడిగితే, తను పొదుపు గురించి ఉపన్యాసం ఇవ్వడం జ్ఞాపకం వచ్చింది/ ప్రధానమంత్రిగా రిటైరయ్యాక వచ్చే నెలసరి ఆదాయం కూడా పెద్ద ఎక్కువేమీ కాదు/

ఏ బ్యాంక్ అయినా ప్రధానమంత్రికి పెర్సనల్ లోన్ యివ్వటానికి వెనుదీయదు/ ఉవ్వుళ్ళూరుతుంది కూడా/ కానీ తీర్చటం? (కావాలనుకుంటే తీర్చనక్కరలేదు కూడా/ అది వేరే సంగతి) చచ్చినా తను అలా చేయలేడు/

ఆలోచన మళ్ళీ చావు దగ్గిరకు వచ్చేసరికి అతడు కొద్దిగా కదిలేడు/
చేతికి ప్రక్కనే వున్న పేపర్లు తగిలినయ్/
కారు వెళ్తూనే వుంది/
అతను చదవసాగేడు/
పేపర్లు రకరకాలుగా వార్తల్ని ప్రచురించినయ్/ రేపట్నుంచి ఆ పేపర్లు కూడా రావేమో/ ప్రపంచం స్థంభించిపోవటం అంటే అదే/
"ఆయుర్దాయం ఇక ఐదురోజులే" అన్న హెడ్డింగ్ తో వార్త పెద్ద పెదద అక్షరాల్లో పడింది/ దానిక్రింద "డిల్లీలో అధికారుల సమావేశం" అని వుంది/

అతనికి నవ్వొచ్చింది/
ప్రపంచ ప్రళయాన్ని ఆపటానికి డిల్లీలో అధికారులు ఏం చెయ్యగలరు?

ప్రతీ చిన్న విషయాన్నీ గోరంతలు కొండంతలు చేసి సర్క్యులేషను పెంచుకొనే ఒక తెలుగు దినపత్రిక ప్రళయం రకరకాల వార్తల్తో పేపరంతా నింపింది/ పవిత్రమైన హెడ్డింగులు//// దానికింద చిత్రమైన వార్తలు/

భగవంతుడే శరణ్యం

__రోజులు గడిచేకొద్దీ మృత్యువు ముంచుకొస్తున్నదని ప్రజలు గజగజ వణికిపోతున్నారు/ గుండెబలం లేనివాళ్ళు రోజూ చస్తూ బ్రతుకుతున్నారు/

ఇంకోచోట ఇంకోవార్త/

రామనామతారకం

__ ఈ రోజునుంచీ అయిదు రోజులపాటు రామనామాన్ని జపించిన వాళ్ళని ఆ నక్షత్రం ఏమీ చేయలేదని భగవతార్ చెప్పారు/ పూనాకు చెందిన ప్రముఖ జ్యోతిష్య శాస్త్రవేత్త ఎ/ఇ/ఐ/యస్/ అన్న అక్షరాలు తమ పేర్లో వుంటే మరణం తప్పదని పేర్కొన్నారు/

ప్రధానికి నవ్వొచ్చింది/ పై నాల్గు అక్షరాలలో ఏదో ఒకటి లేకుండా ఎలా వుంటుంది? అయినా ఈ పత్రికలకి బుద్దిలేదు/ ప్రజలు అసలే భయభ్రాంతుల్తో వుంటే ఈ వార్తలేమిటి?

వీళ్ళ మొరాలిటీ ఏమైంది?

అసలు తనే తప్పుచేశాడు/ పదిరోజుల క్రితమే అర్డినెన్స్ ద్వారా ఆ పత్రికల్ని కంట్రోలు చెయ్యాలసినది/
ఇప్పుడనికొని ఏం లాభం?
జగదీష్ చాలా వర్రీడ్ గా __ ఆందోళనగా కనిపిస్తున్నాడు/

వాళ్ళు ప్రెసిడెంటు నివాసస్థలం చేరుకొనే సరికి ఎనిమిదయింది/ అప్పటికే అక్కడ మిగతా వాళ్ళున్నారు/ అయిదు ఏరియాల లెఫ్టెనెంట్ జనర్ల్స్ (ఆర్మీ), చీఫ్ ఆఫ్ ది నావల్ స్టాఫ్ మర్షల్ ఆఫ్ ది ఎయిర్ ఫోర్స్ __ అందరికంటే పైన సుప్రీమ్ కమేండర్ ఆఫ్ ది ఆర్మ్ డ్ ఫోర్సెస్ _ ది ప్రెసిడెంటు ఆఫ్ ది ఇండియా/ వీళ్ళు చేరుకోగానే సమావేశం మొదలైంది/ సమస్య చాలా చిన్నది/ కానీ ఫలితాలు ఊహించలేనటువంటివి/

సైన్యంలో చాలా మంది తమతమ ఇళ్ళకు వెళ్ళిపోవాలనుకుంటున్నారు/ అదీ సమస్య/

ఈ పదిరోజులూ తమతమ భార్యాపిల్లల్తో గడిపి __ చావుకు సకుటుంబంగా ఆహ్వానించాలనుకుంటుననరు/

ఆ హాల్లో వున్న వారందరి మొహాలూ గంభీరంగా వున్నాయి/ చాలా సేపు ఎవరి ఆలోచనలో వాళ్ళుంది ఎఅరూ మాట్లాడలేదు/ సైనికులు క్రమశిక్షణకి అలవాటుపడినవారు కాబట్టి__ తమ కోర్కెని పై అధికారులకి విన్నవించుకున్నారు/ కొన్ని దేశాల్లో అప్పుడే సైన్యంలో అలజడి మొదలవటం __ చాలా మంది 'కనబడకుండా' పోవతం జరిగింది/

చర్చ చాలాసేపు జరిగింది/

ఈ ముందు పదిరోజులూ ఎలా వుంటుందో తెలీదు/ ఎప్పుడు ఎవరి అవసరం వస్తుందో తెలీదు/ అలా అని సైన్యాన్ని 'బలవంతంగా' ఆపలేం/// మొత్తానికి ఒక నిర్ణయం జరిగింది/

కెఫ్టెన్ లెవల్ నుంచీ పైనవున్న అధికారులు మాత్రం వుండాలి, మిగతావారు ఆగష్టు పన్నెండు నుంచీ వెళ్ళిపోవచ్చు/

రాత్రి పదింటికి సమావేశం ముగిసింది/

ఇక్కడ ఇది ముగుస్తున్న సమయంలో////

ప్రపంచం

లిబియా రాజధాని ట్రిపోలీలో ఒక రహస్య సమావేశం జరిగింది/ ఇరాన్ సిరియా, యమెన్, సూడాన్, జోర్డాన్, ప్రధానమంత్రులు అందులో పాల్గొన్నారు/

ఇంత మంది ఒకచోట కూడేరంటే, దానికి గమ్యం ఒక్కటే ఇజ్రాయిలు/

"జెరూసలేం" అంటే "శాంతినిలయం" అని అర్థం/ కానీ అదేం చిత్రమో? ఆ నగరంలో శాంతి అన్న పేరే వినపడదు/ క్రీస్తు శకం డెబ్బైలో రోమన్లు దానిని సర్వనాశనం చేసేరు/ దాదాపు ౧౦లక్షల మంది యూదుల్ని నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపేరు/ మూడంతస్తుల భవనాలమీద నుంచి పసిపిల్లల్ని రోడ్ల మీదకు విసిరేసేరు/ జెరూసలేం లోకి యూదుల ప్రవేశం నిషేధించబడినది/

ఇది జరిగిన పంథొమ్మిది వందల సంవత్సరాల తరువాత ఇజ్రాయేలు కు విముక్తి లభించింది/ ఈ మధ్య కాలమ్లో ఆ నగరం నలబై ఆరు దండయాత్రలకి గురి అయింది/

ప్రవక్త మహమ్మద్ స్వర్గానికి వెళ్ళింది ఇక్కణ్నుంచేనని మహ్మ్మదీయుల నమ్మిక/ మక్కా మదీనాల తర్వాత ముస్లింలకు ఇదే పవిత్ర స్థలం/ అయితే మదీనాల తర్వాత ముస్లింలకు ఇదే పవిత్ర స్థలం / అయితే క్రీస్తుని శిలువ వేసింది కూడా ఇక్కడే/ అందుకు క్రైస్తవులకి యిది "దేవుడు తన పేరు వ్రాసిన నగరమ్" అయింది/

౧౯౪౮ లో బ్రిటీషు వలస రాజ్యం నుంచి ఇజ్రేలు స్వాతంత్ర్యాన్ని పొందిన కొన్ని గంటల్లోనే చుట్టూ వున్న ఎనిమిది అరబ్బు రాజ్యాలు మూకుమ్మడిగా దండెత్తి దాన్ని నామరూపాలు లేకుండా చెయ్యాలని చూసి, ఓడిపోయాయి/

యూదుల గుడి__ ముస్లింల మసీదు వున్న "డూమ్ ఆఫ్ ది రాక్" భూమ్మీద మనుషులున్నంతవరకూ సమస్యగానే వుంటుందని మేధావుల అంచనా__
*****************************************************************************

-- యుగాంతం(Yugantham) - 26

ఏడు: ఇల్లు:

రేడియోలో వార్తలు రావటం పూర్తయింది. ముఖ్యంగా చంద్రుడి గురించీ, పసిఫిక్ లో జరిగిన ప్రళయం గురించీ విని... "ఇంతకీ దాన్ని ఆపటనికి మనవాళ్ళేం చేస్తున్నారో చెప్పరేం" అన్నాడు ముసలాయన విసుగూ, ఆత్రం నిండిన కంఠంతో.

"మన వాళ్ళేం చేస్తారు? అదేమన్నా రోగం అయితే ముందు కనుక్కుంటారు. యుద్దం అయితే శాంతి సంప్రదింపులు పెడ్తారు. కానీ వస్తూన్న బ్రహ్మాండమైన నక్షత్రాన్ని ఎలా ఆపగలరు? అసలా నక్షత్రమ్ భూమి కంటే కొన్ని వందల రెట్లు పెద్దదట...." అన్నాడు ప్రకాశరావు. అతది మొహం భయంతో పాలిపోయింది. నిద్రలేక కళ్ళు పీక్కు పోయాయి.
ఇంతలో లోపల్నుంచి జానకి వచ్చింది.
కట్టెలు మండక ఆమె కల్ళు పొగకి ఎర్రగా వున్నాయి. మాసిన చీరె, అలసిన మొహం.

"పని మనిషి రాలేదా?" ముసలాయన అడిగేడు. లేదని చెబుతూ బయటికి వెళ్ళింది. "అసలు చస్తుంటే ఇదొకటి" ముసలాయన గొణుగుతున్నాడు. ఏదో ఒకటి మాట్లాడకపోతే నిశ్శబ్దం మరింత భయంకరంగా వుంది.

ఎప్పుడూ సైకిళ్లతోనూ మోటారు శబ్దాలతోనూ నిండివుండే రోడ్డు నిర్మానుష్యంగా వుంది.

"ఒకసారి అష్టగ్రహ కూటమి అని, నీ చిన్నప్పుడు వచ్చింది" అన్నాడు ముసలాయన. ఇంతలో రమణ వచ్చేడు. చేతిలో సంచినిండా సామానులు_ బియ్యం.
"ఎందుకివన్నీ...."
"ముందు ముందు దొరుకుతాయో లేదో" అన్నాడు రమణ.
ఎవరూ మాట్లాడలేదు
పక్కింటివాళ్ళు ఖాళీ చేస్తున్నారు పుట్టింటికి వెళ్ళడం కోసం. వీధి చివర ఎవరో వస్తున్నట్టు కనబడి, కళ్ళకి చేతులు అడ్డం పెట్టుకొని చూసింది జానకి, పనిమనిషి మంగి.
దాటుకొని వెళుతుంటే ఆపింది.
"ఏమే! పనికి రాలేదు"
"ఇంకా పనేటి అమ్మగారూ, పది రోజుల్లో పెళయం వత్తూంటే...." అందది.
"అందుకని రావా?"
"అప్పుడు చూసుకుందాం లెండి, బతికుంటే...."
దాని మాట్లకి నవ్వొచ్చింది జానకికి. "ఇదిగొ యిది చూసేరా" అంటూ లోపలికి వెళ్ళీంది ఇంట్లో వాళ్ళకి చెప్పటానికి.
అది అంత నవ్వుకోవలసిన విషయం కాదనీ....
పనిచేయడానికి పనిమనిషి తిరస్కరించటం మనిషి తన వ్యవస్థ కట్టుబాట్లని ఛేదించే మొదటి ప్రయత్నం అని జానకికి ఆ క్షణం తెలీదు.

***************************************************************************

-- యుగాంతం(Yugantham) - 25

కొన్ని దినపత్రికలు ముఖ్యమైన ప్రదేశాల్లో రోజువారీ కూలీమీద మనుషుల్ని తమకి సమాచారం అందించే పనిమీద నియమిస్తాయి. వీరందించే సమచారాన్ని బట్టి పారితోషికం నిర్ణయింపబడుతూ వుంటుంది. ఉదాహరణకి ఉస్మానియా హాస్పిటల్ లో "టీ" అందించే కుర్రవాడు ఒక ముఖ్య దినపత్రికకి ఇన్ఫార్మర్. ఎవరు ఎక్కడ కొట్టుకు చచ్చినా, చావబోతున్నా అక్కడికే రావాలి కదా. అప్పటికప్పుడు ఫస్ట్ హాండ్ ఇన్ఫర్మేషన్ సేకరించి పత్రిక్కి అందిస్తూ వుంటాడు. అలాగే సికింద్రాబాద్ రైల్వేస్టేషనులో మూటలెత్తే కూలీ.

దినపత్రికల్లో పడాల్సిన వార్త గంట ఆలస్యం అయితే చచ్చిపోతుంది. మరుసటిరోజుకు ఏ విధంగనూ పనికిరాదు.

ఇండియన్ టైమ్స్ సబ్ ఎడిటర్ శైలజ తనకు దొరికిన సమాచారాన్ని తన పత్రికకి పంపుతున్న సమయంలోనే నౌకరు రూపంలో గెస్ట్ హౌస్ లో వున్న ఇన్ఫార్మరు ద్వారా యీ సమాచారం మిగతా పత్రికలకి తెలిసిపోయింది. ప్రపంచంలో అన్ని అబ్జర్వేటరీలూ మూయబడి వుండటం, ఆస్ట్రానమిస్ట్లతో ఇంటర్వ్యూలు దొరక్కపోవటంతో సమాచారమ్ నిజం అన్న నిర్దారణకి వచ్చేయి పత్రికలు.

పత్రికల వాళ్ళకి మోరల్స్ వున్నమాట నిజమే కానీ, మిగతా వాళ్ళందరూ ప్రచురించి తాము ప్రచురించకపోతే ఎలా_ అన్న ఉద్దేశ్యంతో అందరూ ప్రకటించేరు!

కొన్ని పత్రికలు తాటికాయలంత హెడ్ లైన్సుతో "చంద్రుడు శాశ్వతంగా అస్తమించబోతున్నాడా?" "చంద్రుడిక లేడా?" అని వేస్తే మరికొన్ని పత్రికలు __ మరొక పదిరోజుల్లో భూమికి రాబోతున్న విపత్తు గురించి వర్ణించేయి. పగులుతున్న అగ్ని పర్వతాలు ఫోటోలూ, హృదయవిదారకంగా ఏడుస్తూన్న పిల్లల ఫోటోలూ వేసేయి.

నిజంగా పదిరోజుల్లో యిదంతా జరగబోతుందని అందరికి పరిపూర్ణంగా నమ్మకం చిక్కుటలేదు. ఆ ఆత్మవంచన ఆనందాన్ని యిస్తున్నప్పుడు దాన్ని ఎవరూ వదులుకోవటానికి ఇష్టపడడం లేదు.

ఎక్కడ చూసినా ఆ కబుర్లే. దాని గురించి ప్రసక్తే. అవుతుంఅని కొందరు కాదని కొందరు వాదనలు. పైకి మాత్రం నవ్వు. నవ్వు వెనుక ఆందోళన. 'అలా కాదులే' అన్న ధైర్యం. మళ్ళీ ఏమవుతుందో అన్న దిగులు.

సమయం గడుస్తూనే వుంది.
సాయంత్రం అయింది.
రాత్రయింది.
ఆఫీసుల్లో ఎవరో ఆ రోజు పనిచెయ్యలేదు.
అందులో ప్రధాని స్వయంగా చూసిన వింత ముఖ్యాంశము__ దానికి తోడు కొన్ని కల్పనలు, భూమి బీటలువారింది వగైరా.
పదకొండయింది.
ఈ విషయాన్ని నమ్మనివారు హాయిగా నిద్రపోతున్నారు.
లోపల నమ్మి, పైకి నమ్మనట్టు నటించేవారు ఏదో పనున్నట్టు బయటకొచ్చి ఆకాశంవైపు చూసి వెళుతున్నారు.
వివిధ దేశాల శాస్త్రజ్ఞులు శ్రీలంక చేరుకున్నారు.
పావు తక్కువ పన్నెండు....
అందరి మనసుల్లోనూ టెన్షన్.

టెలిస్కోప్ పక్కన ప్రొఫెసర్ మొహంలో ఏ భావమూ లేకుండా నిలబడి వున్నాడు.
మోచేతుల్లో మొహం దాచుకొని మౌనంగా కూర్చొని వున్నాడు రమణ. అతడెంత తప్పుచేశాడో అర్థమయిన తర్వాత... అప్పటివరకూ మాట్లాడలేదు అతడు.

ఐదు నిమిషాలు తక్కువ పన్నెండు.

పది నుంచి ముపై లాంగిట్యూడ్ మీద __ పన్నెండు గంటలా మూడు నిమిషాలకి__
పన్నెండు కావస్తుండగా జనం. ఎక్కడ చూసినా జనమే. తలలు ఆకాశానికెట్టి.. నిశ్శాబ్దంగా ఆత్రంగా....నమ్మకానికీ, అపనమ్మకానికీ మధ్య ఘర్షణతో.
పన్నెండు.
రాజయ్య తలెత్తి చూసేడు.
ముసలాయన కిటికీ చూస్తున్నాడు.
ప్రకాశరావు పాలిపోయిన మొహంతో నిలబడి వున్నాడు.
పన్నెండు గంటలా రెండు నిమిషాలు, నాలుగు నిమిషాలు, ఐదు నిమిషాలు.....
రమణ ఆనందంతో అరిచేడు. "చంద్రుడు కదల్లేదు" అని. "ది మూన్ హాజ్ నాట్ మూవ్డ్...." అతడి గొంతు గాలిలో ప్రతిధ్వనించింది.

ప్రొఫెసర్ మాట్లాడలేదు. దూరం నుంచి జనం నవ్వులు! ఆనందం. రిలాక్సేషన్ కలిసిన నవ్వులు. రమణకే అనుమానం వేసింది. మళ్ళీ ఆకాశం కేసి చూశాడు. చంద్రుడు అలాగే వున్నాడు.

కానీ....కానీ.... పెద్ద ఫుట్బాల్ బంతిలా నిండుగా వుండవలసిన వాడు చిన్న టెన్నీస్ బంతిలా అయిపోతున్నాడు. ఇంకా ఇంకా కుదించుకు పోయి ... క్షీణమవుతున్నాడు.
రమణకి విషయము అర్థమైంది.
పక్కకి కాకుండ వెనక్కి, వెనక్కి వెళ్ళిపోతున్నాడు... నక్షత్రంవైపు ... చంద్రుడు వెళ్ళిపోతున్నాడు.

దాదాపు ఇరవై అయిదు మిలియను సంవత్సరాల నుంచీ, భూమిని అంటిపెట్టుకొని తిరిగిన చంద్రుడు .... ఎంతోమంది ప్రపంచ కవులకీ, గాయకుల భావాలకి వూపిరిపోసిన చంద్రుడు... ఎంతో మంది పాపలకి తల్లులు ఆటబొమ్మగా చూపెట్టిన చంద్రుడు... నెమ్మది నెమ్మదిగా అనంత విశ్వంలోకి అదృశ్యమైపోతున్నాడు.

హాహాకారాలు__

ఎవరో భయంతో అరుస్తున్నారు.
పోలీస్ వ్యాన్ సైరన్ మోగిస్తూ తిరుగుతూంది.
పత్రికా విలేఖరులు విదేశాలకి వార్తల్ని పంపుతున్నారు.
జనం మొహాల్లో భయం, వేదన.
ఒక స్త్రీ మూర్చపడిపోయింది. ఒక కుర్రవాడు గుక్కపెట్టి ఏడుస్తున్నాదు. చూసిన దృశ్యాన్ని నమ్మలేక చాలా మంది స్థంభించిపోయేరు.
ఆకాశం చీకటిని పులుముకొంది. బొట్టులేని స్త్రీ మొహంలా కళావిహీనమైంది. కళకళలాడే చమ్ద్రుడిక లేదు.
పదిరోజుల్లో భూమి కూడా వుండడు.
ఎవరో బిగ్గరగా రోదిస్తున్నాడు.
ప్రళయం ప్రారంభమైంది.

ఆగష్టు ఆరు

ఆగష్టు ఆరో తారీఖు రాత్రి పన్నెండు గంటలకి చంద్రుడిని ప్రాక్సిమా సెంక్చువరీ ఆకర్షిస్తున్న సమయాన భూమ్మీద ఒక ప్రదేశంలో బ్రహ్మాండమైన్ అవిస్ఫోటనం జరిగింది మిండనోవా డీప్లో. అయితే అది మరుసటిరోజు కాని వెలుగులోకి రాలేదు.

ఒక థియరీ ప్రకారం చంద్రుడు ఒకప్పుడు భూమిలో ఒక భాగమే. ప్రస్తుతం పసిఫిక్ మహాసముద్రమ్ వున్న ప్రాంతం నించి విడిపోయేడు. ఆ ప్రదేశాన్నే మిండనోవా డీప్ అంటారు. చంద్రుడిలో వున్న అర్మాల్ కొలైట్ అన్న పదార్థం పసిఫిక్ సముద్రాంతర్బాగములో ఇంకా కొద్దిగా వుంది కాబోలు అదే సమయానికి చంద్రుడితోపాటూ అదీ ఆకర్షితమై పైకి లేచింది. ఫలితంగా ఆ సముద్ర గర్భములో కనీ వినీ ఎరుగనంత పెద్ద ప్రేలుడు సంభవించింది.

'మౌంట్ విసాలిన్' అన్న అగ్నిపర్వతం ప్రేలినప్పటి ప్రమాదమ్ కన్నా ఇది రెండు రెట్లు పెద్దది. ఎర్రమంటలు సముద్రం మధ్య లేచినయ్. ఆ ద్వని కొన్ని వందల మైళ్ళ దూరం వరకూ వినిపించింది. ఆ రాత్రంతా పొంగే లావాకీ, సముద్ర జలాలకి మధ్య ఘర్షణ జరుగుతూనే వుంది.

ప్రేలుడు సంభవించగానే నీరు ఆవిరై మేఘంగా పైకి లేచింది. జలచరాలు చచ్చి తెప్పలా పైకి తేలాయి. ఆవిరైన నీరు మేఘమ్లా మైళ్ళ దూరం వ్యాపించింది. ఆ ఆవిరి వేడి ఆస్ట్రేలియా వరకూ సోకింది. చచ్చిన జలచరాలు న్యూజిలాండ్ తీరంవరకూ కొట్టుకొచ్చేయి.

అన్నిటికంటే హృదయవిదారకమైన దృశ్యమ్ ఏమిటంటే ... ఆ అగ్నిపర్వత విస్ఫోటనానికి టహుటీ, హనలులూ, హవాయి, సాలమన్, ద్వీపాల్లో వున్న ప్రజలు కనీసం కెవ్వున కేకవేయడానికి కూడా సమయం చిక్కినంతటి వ్యవధిలో శలభాల్లా మాడిపోయారు.

ఈ వార్త మరుసటిరోజు కార్చిచ్చులా ప్రపంచం అంతా వ్యాపించింది. ప్రజలు నిర్వీర్యులయ్యేరు. ప్రళయం అనివార్యం.

ప్రాక్సిమా సెంక్చువరీ భూమివైపు దూసుకొస్తూనే వుంది.
ఇంక పదిరోజులు... పదిరోజులే....!
మరనం తప్పదని తెలిసిన మనిషి ఏం చేస్తాడు.....?

***********************************************************************