కమేండర్ ఇన్ చీఫ్ సూడాన్__ "ఈ ఆఖరి రోజుల్లో జెరూసలేంని జయించకపోతే దేవుడు క్షమించడ"ని అన్నారు/ ఈజిప్టు ప్రెసిడెంట్ ఒకే ఒకమాట అన్నాడు/ "ఇజ్రాయేలు సముద్రంలోకి తోసెయ్యాలి/ త్రో ఇట్ ఇన్ టూ ది సీ__"
అందరూ హర్షద్వానాలు చేసేరు/
అయిదు నిమిషాల అనంతరం ఒక తీర్మానం చెయ్యబడింది/
ప్రపంచపు ఆఖరిరోజులని 'సెలబ్రేట్' చేసుకోవటానికి మేమంతా జెరూసలేంలో కల్సుకొంటాం అని ప్రతిజ్ఞ చేస్తున్నామ్/ జెరూసలేంని దక్కించుకోవటానికి, మా పవిత్ర స్థలాన్ని ఆఖరిరోజుల్లో మా ఆధీనంలో ఉంచుకోవటానికి ప్రాణాలైనా అర్పిస్తాం/ యుద్దాన్ని ప్రకటిస్తున్నాము/
ప్రతి ఒక్కరూ ప్రమాణం చేసేరు/
ప్రపంచపు రాజకీయాలు ఇలా మారుతూ వుంటే, ఇంకోవైపు సాంఘీకమైన మర్పు ఇంకోలా వుంది/ మత్తుమందు మనిషిని మానసికంగా బలహీనుడ్ని చేస్తుంది/ అమెరికాలో దాదాపు కోటిన్నర జనాభా, మందు అలవాటుపడిన వారున్నారని అంచనా/ ప్రపంచం అంతమవబోతుందనగా అది మూడు కోట్లకి పెరిగింది/ మార్జువానా, హెరాయినుల ధర రెండింతలైంది/
చావు భయాన్ని మత్తులో పోగొట్టుకోవడం మనిషికి సులభంగా కనిపించింది/
భూమి పేలిపోయినా పర్వతాల ఉపరిభాగం సురక్షితం అనే నమ్మకాన్ని కొంతమంది శాస్త్రజ్ఞులు వ్యక్తం చేసేరు/ ఆ మాటలమీద నమ్మకం వున్నవాల్లు పదిరోజులకు సరిపడా ఆహార పదార్థాల్ని మూటకట్టుకొని కాంచనగంగ, మకాలు మౌంట్ బ్లాంక్, ఆల్ఫ్స్ పర్వతాల మీదకు వెళ్ళి పోయారు/ అయితే ప్రపంచంలో ఎత్తయిన ఈ పర్వతాలు ఆ తర్వాత రెండురోజుల్లోనే పేలిపోయేయి/ వెళ్ళీన వాళ్ళు సజీవసమాధి అయిపోయేరు__ నిశ్శబ్దంగా __ మిగతా ప్రపంచానికి గుర్తులు కూడా మిగల్చ కుండా///
ఆగష్టు పన్నెండు
ప్రొఫెసరు ఆనందమార్గం తన ఇంట్లో గదిలో కూర్చొని వున్నాడు/ అతడి ముందు కప్పులో టీ డికాక్షన్ వుంది/ అది చల్లారిపోయి రెండు గంటలయింది/ దాన్ని గురించి పట్టించుకోకుండా ఆలోచిస్తునాడు/ దాదాపు డెభ్భై రెండు గంటల్నుంచీ ఒకటే ఆలోచన/
పదిహేడో తారీఖు పదకొండు గంటలా/ పన్నెండు నిముషాలకు మూడు సెకన్ల పాటు భూమిని ఆ నక్షత్ర ఆకర్షణ నుంచి తప్పించటం ఎలా?
ప్రఫెఅరు ముందో కాగితం వుంది/ దాన్నే చాలాసేపటి నుంచీ పరీక్షిస్తున్నాడు/
ఇంతలో తలుపు చప్పుడైంది/
రమణ!
"ఆఫీసు కెళ్ళలేదా?" అడిగేడు/
రమణ క్షనం విస్తుపోయి సర్దుకున్నాడు/ మతిలేని ప్రొఫెసరు మాటిమాటికి తన పేరు సార్దకం చేసుకుంటూ వుంటాడు/
"మీరు బయటకొచ్చి ఎన్ని రోజులయింది?"
"నాల్గురోజులు/ ఇప్పుడే బయటకు వెళ్దామనుకుంటున్నాను/ ఇంట్లో ఏమీ లేవు/"
"బయట కూడా ఏమీ దొరకవు" అన్నాడు రమణ/ "ఒకసారి బయటకొచ్చి చూడండి/ అంతా స్మశానం/// స్మశానంలా వుంది/"
ప్రొఫెసరు ఒక్క క్షణం మాట్లాడలేదు/ రమణే అన్నాడు/ " మా నాన్న చివరిరోజులు కాశీలో గడపాలన్నాడు/ ప్రయత్నిస్తే రైళ్ళు నడపటం మానేసి రెండ్రోజులయిందని తెలిసింది/"
"మొత్తం అంతా స్థంబించిపోయిందన్నమాట/"
"అంతా కాదు////" రమణ కంఠంలో గంభీరత చోటుచేసుకుంది/ "మనిషిలో రాక్షసత్వమ్ పురులు విప్పుకుంటూంది/"
"అంటే///?"
"అందమైన ఆడవాళ్ళున ఇంటిలోకి జొరబడి గూడాలు మానభంగాలు చేస్తున్నారు/ ఆహారపదార్థాల్ని దోచుకుంటున్నారు/ అడ్డుకొనే వారు లేకపోవడంతో పైశాచికత్వం విజృంభిస్తుంది/ చావెలాగు తప్పదని తెలిసిన మనిషి అన్నిటికీ తెగించాడు/ ఈ చీకట్లో విన్న వెలుగు రేఖ ఒకటే పాపభీతితో డబ్బున్న వాళ్ళు చేస్తున్న సంతర్పణలు////"
"పాపభీతా?"
"అవును" అన్నాదు రమణ/ "చాలా విషయాల్ని బయట పెడుతుందది/ పాపం ఒక శ్రేష్టిగారు/ అన్ని తరాలనుంచి సంపాదించిన పాపపు డబ్బుని బంగారంగా మాచుకున్నాడో_ తను మూడో అంతస్తుమీదకి ఎక్కి నాణేల్ని వెదజల్లి పిచ్చివాడైపోయాడు/"
"ప్రళయం తప్పడనే నమ్మకం అంత బలంగా ఏర్పడిందా అందరికీ/"
"మామూలుగా అయితే నమ్మకమూ అపనమ్మకముల మధ్య కొట్టుమిట్టడేవారు/ కానీ ఇప్పుడు ప్రత్యక్షంగా భూమి బీటలువారడం కనిపిస్తూనే వుంటే__ ఇంకా తమనెవరూ రక్షించలేరని నమ్మకం ప్రబలుతోంది/"
ప్రొఫెసరు ఉలిక్కిపడి "భూమి బీటలువారుతోందా?" అని అడిగేడు/
రమణకి విసుగేసింది/ "ఒక్కసారి బయటకు రాకూడదూ?"అన్నాడు/ "జరుగుతున్న విధ్వంసకాండ కల్లారా చూడొచ్చు/"
"లేదు లేదు/ ఇక్కడే వుండాలి/ ఏదయినా చెయ్యాలి/ ఏదయినా ఆలోచించాలి/ ఏదయినా చేసి ప్రపంచాన్ని రక్షించాలి/"
రమణ జాలిగా ఆ మతిలేని ప్రొఫెసరుకేసి చూసేడు/ ప్రళయ కాలపు ఝుంఝూమారుతంలా దూసుకు వస్తున్న ఈ నక్షత్రాన్ని ఈ అల్ప జీవి ఎలా ఆపుతాడు?
లేచి "వెళ్ళొస్తాను" అన్నాడు/
"అప్పుడేనా?" అన్నాడు/
"వంతులవారీగా కాపలా కాస్తున్నాం/"
ప్రొఫెసరు ఆశ్చర్యంగా "ఎందుకు?" అన్నాడు/
"ఎందుకా ////" పెలవంగా నవ్వాడు రమణ/
"ప్రభుత్వ యంత్రాంగం పూర్తిగా స్థంబించి పోయినందుకు/ ప్రజల్ని ప్రజలే రక్షించుకోవలసి వచ్చినందుకు/"
ప్రొఫెసరు లేచి/ "ఇక్కడ ఇలా వుంటే మిగతా దేశాల్లో ఎలా వుంది?"
"తెలీదు/"
"ఏం?"
"రేడియోస్టేషన్లు పని చెయ్యడం మానేసి రెండ్రోజులయింది/"
ప్రొఫెసరు నిశ్చేష్టుడయ్యాడు/
"వెళ్ళొస్తాను" అన్నాడు రమణ/
ప్రొఫెసరు మాట్లాడలేదు/
రమణ లేచి బైటకొస్తూ తలుపు బలంగా వేసి ముందుకు నడిచేడు/ లోపల ప్రొఫెసరు తిరిగి కాగితాలు పరిశీలించసాగేడు/
తలుపు బలంగా వేసినప్పుడు ఆటోమేటిక్ లాక్ పడిపోయిందని బయట రమణకిగానీ, లోపలున్న ప్రొఫెసరుకిగాని తెలీదు/
************************************************************
అందరూ హర్షద్వానాలు చేసేరు/
అయిదు నిమిషాల అనంతరం ఒక తీర్మానం చెయ్యబడింది/
ప్రపంచపు ఆఖరిరోజులని 'సెలబ్రేట్' చేసుకోవటానికి మేమంతా జెరూసలేంలో కల్సుకొంటాం అని ప్రతిజ్ఞ చేస్తున్నామ్/ జెరూసలేంని దక్కించుకోవటానికి, మా పవిత్ర స్థలాన్ని ఆఖరిరోజుల్లో మా ఆధీనంలో ఉంచుకోవటానికి ప్రాణాలైనా అర్పిస్తాం/ యుద్దాన్ని ప్రకటిస్తున్నాము/
ప్రతి ఒక్కరూ ప్రమాణం చేసేరు/
ప్రపంచపు రాజకీయాలు ఇలా మారుతూ వుంటే, ఇంకోవైపు సాంఘీకమైన మర్పు ఇంకోలా వుంది/ మత్తుమందు మనిషిని మానసికంగా బలహీనుడ్ని చేస్తుంది/ అమెరికాలో దాదాపు కోటిన్నర జనాభా, మందు అలవాటుపడిన వారున్నారని అంచనా/ ప్రపంచం అంతమవబోతుందనగా అది మూడు కోట్లకి పెరిగింది/ మార్జువానా, హెరాయినుల ధర రెండింతలైంది/
చావు భయాన్ని మత్తులో పోగొట్టుకోవడం మనిషికి సులభంగా కనిపించింది/
భూమి పేలిపోయినా పర్వతాల ఉపరిభాగం సురక్షితం అనే నమ్మకాన్ని కొంతమంది శాస్త్రజ్ఞులు వ్యక్తం చేసేరు/ ఆ మాటలమీద నమ్మకం వున్నవాల్లు పదిరోజులకు సరిపడా ఆహార పదార్థాల్ని మూటకట్టుకొని కాంచనగంగ, మకాలు మౌంట్ బ్లాంక్, ఆల్ఫ్స్ పర్వతాల మీదకు వెళ్ళి పోయారు/ అయితే ప్రపంచంలో ఎత్తయిన ఈ పర్వతాలు ఆ తర్వాత రెండురోజుల్లోనే పేలిపోయేయి/ వెళ్ళీన వాళ్ళు సజీవసమాధి అయిపోయేరు__ నిశ్శబ్దంగా __ మిగతా ప్రపంచానికి గుర్తులు కూడా మిగల్చ కుండా///
ఆగష్టు పన్నెండు
ప్రొఫెసరు ఆనందమార్గం తన ఇంట్లో గదిలో కూర్చొని వున్నాడు/ అతడి ముందు కప్పులో టీ డికాక్షన్ వుంది/ అది చల్లారిపోయి రెండు గంటలయింది/ దాన్ని గురించి పట్టించుకోకుండా ఆలోచిస్తునాడు/ దాదాపు డెభ్భై రెండు గంటల్నుంచీ ఒకటే ఆలోచన/
పదిహేడో తారీఖు పదకొండు గంటలా/ పన్నెండు నిముషాలకు మూడు సెకన్ల పాటు భూమిని ఆ నక్షత్ర ఆకర్షణ నుంచి తప్పించటం ఎలా?
ప్రఫెఅరు ముందో కాగితం వుంది/ దాన్నే చాలాసేపటి నుంచీ పరీక్షిస్తున్నాడు/
ఇంతలో తలుపు చప్పుడైంది/
రమణ!
"ఆఫీసు కెళ్ళలేదా?" అడిగేడు/
రమణ క్షనం విస్తుపోయి సర్దుకున్నాడు/ మతిలేని ప్రొఫెసరు మాటిమాటికి తన పేరు సార్దకం చేసుకుంటూ వుంటాడు/
"మీరు బయటకొచ్చి ఎన్ని రోజులయింది?"
"నాల్గురోజులు/ ఇప్పుడే బయటకు వెళ్దామనుకుంటున్నాను/ ఇంట్లో ఏమీ లేవు/"
"బయట కూడా ఏమీ దొరకవు" అన్నాడు రమణ/ "ఒకసారి బయటకొచ్చి చూడండి/ అంతా స్మశానం/// స్మశానంలా వుంది/"
ప్రొఫెసరు ఒక్క క్షణం మాట్లాడలేదు/ రమణే అన్నాడు/ " మా నాన్న చివరిరోజులు కాశీలో గడపాలన్నాడు/ ప్రయత్నిస్తే రైళ్ళు నడపటం మానేసి రెండ్రోజులయిందని తెలిసింది/"
"మొత్తం అంతా స్థంబించిపోయిందన్నమాట/"
"అంతా కాదు////" రమణ కంఠంలో గంభీరత చోటుచేసుకుంది/ "మనిషిలో రాక్షసత్వమ్ పురులు విప్పుకుంటూంది/"
"అంటే///?"
"అందమైన ఆడవాళ్ళున ఇంటిలోకి జొరబడి గూడాలు మానభంగాలు చేస్తున్నారు/ ఆహారపదార్థాల్ని దోచుకుంటున్నారు/ అడ్డుకొనే వారు లేకపోవడంతో పైశాచికత్వం విజృంభిస్తుంది/ చావెలాగు తప్పదని తెలిసిన మనిషి అన్నిటికీ తెగించాడు/ ఈ చీకట్లో విన్న వెలుగు రేఖ ఒకటే పాపభీతితో డబ్బున్న వాళ్ళు చేస్తున్న సంతర్పణలు////"
"పాపభీతా?"
"అవును" అన్నాదు రమణ/ "చాలా విషయాల్ని బయట పెడుతుందది/ పాపం ఒక శ్రేష్టిగారు/ అన్ని తరాలనుంచి సంపాదించిన పాపపు డబ్బుని బంగారంగా మాచుకున్నాడో_ తను మూడో అంతస్తుమీదకి ఎక్కి నాణేల్ని వెదజల్లి పిచ్చివాడైపోయాడు/"
"ప్రళయం తప్పడనే నమ్మకం అంత బలంగా ఏర్పడిందా అందరికీ/"
"మామూలుగా అయితే నమ్మకమూ అపనమ్మకముల మధ్య కొట్టుమిట్టడేవారు/ కానీ ఇప్పుడు ప్రత్యక్షంగా భూమి బీటలువారడం కనిపిస్తూనే వుంటే__ ఇంకా తమనెవరూ రక్షించలేరని నమ్మకం ప్రబలుతోంది/"
ప్రొఫెసరు ఉలిక్కిపడి "భూమి బీటలువారుతోందా?" అని అడిగేడు/
రమణకి విసుగేసింది/ "ఒక్కసారి బయటకు రాకూడదూ?"అన్నాడు/ "జరుగుతున్న విధ్వంసకాండ కల్లారా చూడొచ్చు/"
"లేదు లేదు/ ఇక్కడే వుండాలి/ ఏదయినా చెయ్యాలి/ ఏదయినా ఆలోచించాలి/ ఏదయినా చేసి ప్రపంచాన్ని రక్షించాలి/"
రమణ జాలిగా ఆ మతిలేని ప్రొఫెసరుకేసి చూసేడు/ ప్రళయ కాలపు ఝుంఝూమారుతంలా దూసుకు వస్తున్న ఈ నక్షత్రాన్ని ఈ అల్ప జీవి ఎలా ఆపుతాడు?
లేచి "వెళ్ళొస్తాను" అన్నాడు/
"అప్పుడేనా?" అన్నాడు/
"వంతులవారీగా కాపలా కాస్తున్నాం/"
ప్రొఫెసరు ఆశ్చర్యంగా "ఎందుకు?" అన్నాడు/
"ఎందుకా ////" పెలవంగా నవ్వాడు రమణ/
"ప్రభుత్వ యంత్రాంగం పూర్తిగా స్థంబించి పోయినందుకు/ ప్రజల్ని ప్రజలే రక్షించుకోవలసి వచ్చినందుకు/"
ప్రొఫెసరు లేచి/ "ఇక్కడ ఇలా వుంటే మిగతా దేశాల్లో ఎలా వుంది?"
"తెలీదు/"
"ఏం?"
"రేడియోస్టేషన్లు పని చెయ్యడం మానేసి రెండ్రోజులయింది/"
ప్రొఫెసరు నిశ్చేష్టుడయ్యాడు/
"వెళ్ళొస్తాను" అన్నాడు రమణ/
ప్రొఫెసరు మాట్లాడలేదు/
రమణ లేచి బైటకొస్తూ తలుపు బలంగా వేసి ముందుకు నడిచేడు/ లోపల ప్రొఫెసరు తిరిగి కాగితాలు పరిశీలించసాగేడు/
తలుపు బలంగా వేసినప్పుడు ఆటోమేటిక్ లాక్ పడిపోయిందని బయట రమణకిగానీ, లోపలున్న ప్రొఫెసరుకిగాని తెలీదు/
************************************************************
No comments:
Post a Comment